مهارت های کسب و کار بین المللی

تفاوت کوچینگ و مشاوره

تفاوت کوچینگ و مشاوره

تفاوت کوچینگ و مشاوره

در این مقاله به بررسی تفاوت کوچینگ و مشاوره پرداخته ام و سعی کرده ام تفاوت آموزش، مشاوره و کوچینگ را به طور مفصل توضیح دهم. البته قبل از آن شما باید درک درستی از مفهوم کوچینگ داشته باشید که من در مقاله‌ی کوچینگ چیست و ویدیوی کوچینگ به این موضوع پرداخته ام.

کوچینگ
کوچینگ

در اشکال سنتی آموزش انتقال مطالب و مهارت های جدید، مانند تغییر در روش ها (نظیر برنامه های کاربردی نرم افزار) تابع شغل جدید است و  برنامه های آموزشی عمدتا عمومی بوده و با نیازهای فردی تطبیق ندارد. به همین دلیل روشهای کلاسیک آموزشی برای انتقال دانش و مهارت های خاص مناسب هستند ولی منجر به توسعه ویژگی های شخصی یا صلاحیت های حرفه ای نمی شوند.

در فرایند مشاور مسائل و مشکلات شخصی از طریق بحث به منظور افزایش درک و یا توسعه خود آگاهی بیشتر کاوش می شوند و  هدف مشاوره این است که مشتری را به سوی اقدامات مورد صلاح دید خود هدایت کند تا اهداف مورد انتظار متقاضی را به دست آورد. مشاوران حرفه ای با مسائل مورد مشاوره عمیق تر کار می کنند تا اینکه در یک حوزه خاص تبحر پیدا می کنند.

کوچینگ (مربیگری) به نحوی توسعه یافته تا با نیازهای شخصی یا عملکردی فرد مراجعه کننده (کوچی یا مراجع) ومنطبق شوند و مهارت های فرد را در زندگی یا کار توسعه دهد.  در کوچینگ ی بر مهارت های فردی تمرکز می شود که نمی تواند به آسانی یا به طور موثر در مشاوره یا محیط آموزشی سنتی انتقال یابد. در یک رویکرد انحصاری، کوچ (مربی)، از سایر مخاطبین و شبکه های اطراف خود برای کمک به پیشرفت آرمان های مراجع نیز کمک می گیرد و به همین دلیل فعالیت کوچینگ در یک محیط زنده شکل میگیرد و محدود به دیوارهای کلاس درس یا اتق مشاوره نیست.

البته در بسیاری از مواقع به عنوان ابزاری حمایتی از برنامه های آموزشی برای ایجاد یا تقویت  مهارت های کلیدی استفاده می شود.

کوچینگ در دنیای جدید یک ضرورت است.
کوچینگ

برخی مواقع در کوچینگ از شیوه های توسعه سازمانی، اصلاح فرایندها و بازنگری ساختار که عمدتا نقش استراتژیک داردن و برای ایجاد تحول گسترده و تغییر برنامه های کاربردی استفاده می شود ولی برخلاف  مشاوران، کمتر به مشاوره تخصصی درباره مسائل تخصصی و ارائه راه حل های خاص برای مشکلات و نیازهای (فردی یا تجاری) می پردازند. به همین دلیل در قرارداد یک مشاور در امور کارکنان ممکند است بالا بردن راندمان پرسنل یا افزایش مشتری بخشی از سرویس مشاوره باشد.

در برخی سازمان ها از عبارت «مربی مشاور» نیز استفاده می شود که معادل The Advisor Coach است و اغلب هنگامی استفاده می شود که مربی از بیرون سازمان درخواست شود و ارائه خدمات کوچینگ ذیل قرارداد “مشاوره” ارئه شود. یکی از دلایل این خلط مبحث، ارائه خدمات مربیگری توسط شرکت های مشاوره ای است ولی اخیرا بسیاری از کشورها شروع به تمایز این دو خدمت کرده اند.

آیا مربیگری همان «درمان» با نام جدید است؟

مربیگری به معنای «درمان» با نام دیگری نیست، گرچه پایه های اصلی نظریه، مدل ها و تکنیک ها ریشه های درمان رفتاری شناختی  در هر دو حالت سازمانی و شخصی را شامل می شود. مربیگری به دنبال حل مسائل عمیق تر نیست که باعث مشکلاتی مانند بی انگیزه بودن، عزت نفس پایین و ضعف عملکرد شغلی شود. برنامه های مربیگری به طور کلی بیشتر به مسائل عملی تنظیم اهداف و دستیابی به نتایج در زمان های معین توجه دارند و بر این فرض استوار است که مشتریان خود آگاه هستند و خودشان با علم و اختیار فرایند کوچینگ را انتخاب کرده اند و نیازی به مداخله درمانی ندارند.

در برخی موارد برای کسی که مسائل پیچیده و چندجانبه و اساسی دارد، می تواند کوچینگ را تجربه کند ولی مسائل اساسی او حل نشده باقی باشد و اینکه مراجع به نتایج مورد نظر دست نیافته باشد معادل عدم درمان توسط مداخلات روانشناختی یا درمانی نیست که ازوما به جلو حرکت کند و اهداف مثبت خود را به دست آورد.

کوچینگ درمان جدید است.
کوچینگ

برخلاف برنامه های آموزشی که به طور معمول کوتاه و میان مدت هستند، کوچینگ ممکن است سالها زمان نیاز داشته باشد. شاید برخی این امر را از محدودیت ها و موانع حرفه ای کوچینگ بدانند ولی متاسفانه این قضاوت ناشی از نگاه سنتی در مورد روان شناسی و درمان است. کوچینگ یک فرآیند پیچیده است که نیاز به زمان دارد و مربیان حرفه ای باید همیشه مشتری را از طولانی بودن آن آگاه سازند.

کوچینگ و مشاوره با یکدیگر تفاوت دارند.
تفاوت کوچینگ و مشاوره

ه همین دلیل باید پیشرفت مراجع توسط مربی یا پشتیبان (دستیار) همیشه تحت نظارت باشد و ارزیابی توسط یک فرد آموزش دیده انجام شود. بعضی از مربیان در میانه راه ممکن است در صورت نیاز مراجع خود را به یک مشاور یا درمانگر مراجعه دهند تا برنامه مربیگری به موازات مداخله درمانی انجام شود.

البته اکثر مربیان علاقمند هستند که مرزهای حرفه ای خود و درمان های پزشکی را حفظ کنند و در صورت احساس نیاز به این نوع مداخله، با متخصصین مربوطه مشورت کنند.

گاهی درمان در یک رابطه مربیگری با هدف بهبود شرایط زندگی و یا افزایش سلامت فردی همراه است تا با آزاد شدن از مشکلات ناشی از بیماری های مزمن و محدود به زمان و مبتنی بر ارزیابی نیازها صورت پذیرد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

‫2 نظرها

  1. بازتاب: الهام نظری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا